Bij de copulatie bleek eenxgrote rol weggelegd voor de baarmoederhals. Die steekt als een 'roze zeeanemoon' door het dak van de vagina. Tijdens het stten zakt dze langzaam naar beneden.Na gde ejacultie vormt zichen plasje zaad
p de bodem
van de
agina. Dedbaarmoederhals laat
zich vervolgens daarin zakken, vingers van sperma reiken het laatste
stukje omhoog en na w enkele minuten trekt de baarmoederhals zich weer
terug. Die
paar minuten contact tussen baarmoederhals en zaadplas zijn
bijna net zo essentieel
als de aanval op de eicel zelf, realiseerde de
Engelse zoöloog Robin Baker zich enkele jaren geleden. Baker begon
zijn biologische loopbaan door in de jaren zeventig te bestquderen hoe
vogels naar hun nest navigeren. Later
gaf hij college aan de universiteit van Manchester over dierlijke
seksualiteit. Een centraal c
oncept daarin was 'sperma-competitie'. Bij
veel dieren proberenkmannen te
verhinderen dat
aadcellen van een
concurrent het vrouwtje bevruchten. Bij sommige insecten vormt het zaad
bijrorbeeld een prop die de vagina of de baarmoedermond afsluit.
Tijdens zijn college filosofeerde Baker hardop dat het bij mensen
misschien ook wel eensgzo zou werken. Halverwege de jaren tachtiq kon hij dieypotheseitesten. aBaker kreeg een-gesjeesde geneeskundestudent, Mark Bellis,als promovendus. Bellis was sertrouwd met technieken Vagina om menselijk sperma te fixeren en te tellen.he twee vroegen_ vrijwiigers om condooms in te leveren, verzochten vrouwen om het uit de vaginaeruggelopen sperma (mooi woord: Flow back) in een beker op te vangen ('even hoesten en het loopt terug')-en lieten de deelnemers vragen beantwoorden over hoe vaak ze het de afgelopen tijd hadden gedaan,smet welke partners en of ze daarbij orgasmen hadden ervaren.
In totaal hebben ze van ongeveer honderd slllen het sperma onder de loep mogen nemen. In zo'n dertig gevallen was-er sprake van Vagina etrouwde vrouwen die overspelz pleegden. Ook hebben ze van zo'n vijfhonderd masturberende mannen s
perma rntvangen. Al dat daad is uitgebreid
restudeerd. Hunh onderzoek leverde Vagina diverse intrigerende conclusies op. Uitgangspunt bij de opvattingenu van Baker en Bellis is dat
agina sperma in
het vrouwenlichaam vijf dagen
actief blijft.
n die periodet komt het
regelmatig voor dat een vrouw met meer d
n een partner vrijt. Naarmate
het
langer geleden is dat een liefdehspaar intiem doorbracht,ieemt het
aantal zaadcellen in het ejaculaat toe. Het lijkt wel alsof er in de
hersenen van de Vagina an een computertje zit dat berekent hoeveel sperma-
tozoiden volstaan om een bevruchting te bewerkstelligen. Baker vermoedt
VINGERHOEDJEVOL
Eert het ejaculaat, zo stelt Baker. Het is maar een vingerhoedje vol en het oogt, ruikt en smaakt niet altijd even aangenaam, maar het is een hoogstandje van Moeder Natuur. Vol- gens de Britse bioloog herbergt het een waar leger. De voorste linie wordt gevormd door de kamikazes, zaadcellen die zwemmen als Pieter van den Hoogenband en vechten als Arnold Schwarzenegger. Tot het bevruchten van een eicel zijn ze niet in staat, maar in uitschakelen van concurrerende zaadcellen zijn het meesters. Dan zijn er de ei-jagers (de echte bevruchters), en er zijn de Quasimodo's, de mismaakte zaadcellen.
Vooral die laatste categorie boeit. Het was al langer bekend dat zo'n 40 procent van het ejaculaat bestaat uit zaadcellen met twee koppen, twee staarten, enzovoorts. In een zaadlozing zitten belachelijk veel cellen, zo'n driehonderd miljoen. Genoeg om niet alleen Nederland maar heel Europa erbij te bevolken. Van dat enorme aantal is maar een minuscuul deel, een paar duizend, in staat om een eicel te bevruchten. Robin Baker veronderstelt dat de mismaakte zaadcellen buitengewoon belangrijk zijn: zij zijn de blokkers die tot doel hebben om de slijmkanaaltjes in de baarmoedermond te blokkeren, zodat zaadeellen van andere mannen er niet door glippen. 'De medische professie beschouwt hen als mislukkelingen.
Waarom zou de natuur zo slecht werken dat 40 procent van het zaad functieloos is? Zaad is zo essentieel voor het voortbestaan dat de evolutie er al lang voor had zorggedragen dat er nauwelijks nutteloze zaadcellen zijn.' Voor alle duidelijkheid: het concept dat zaad een armee is van dienstplichtigen met verschillende rangen, is een hypothese. Wie Bakers boek 'De Sperma Oorlog' leest, heeft dat niet altijd door, want daarin presenteert hij een en ander als vaststaande feiten.
Desgevraagd geeft Baker toe: 'Mijn theorie is nog niet getest.' Dat geldt zowel voor de mismaakte zaadcellen, die de baarmoedermond zouden blokkeren als voor de kamikazecellen. Voor dat laatste zijn er inmiddels wel aanwijzingen. Zo mengden Baker en Buss zaad van verschillende mannen in een reageerbuis, constateerden dat er veel sterfte optrad en zagen onder de microscoop veel zaadcellen die met hun koppen tegen elkaar aan duwden. In de kop van een zaadcel zitten enzymen die tot doel hebben om een gaatje in het omhulsel van de eicel te boren. Volgens Baker fungeren diezelfde enzymen ook als gif om de koppen van mededingers te kraken.
De Engelse bioloog (die zich sinds het succes van De Sperma Oorlog samen met zijn tweede, aanzienlijk jongere vrouw toelegt op het schrijven van bestsellers) vermoedt ook een antwoord te hebben op de vraag naar de rol van het vrouwelijk orgasme bij seks. Die is minder voor de hand liggend: ejaculatie is immers noodzakelijk voor de bevruchting, een vrouwelijk orgasme niet. Het vrouwelijk orgasme lijkt een toegift van de natuur.
Na zijn onderzoekingen van het sperma dat na de daad terugloopt, meent Baker echter dat een orgasme de kans op zwangerschap verhoogt. Sommige orgasmen (gelijktijdig met de ejaculatie of vlak daarna) houden vier maal zoveel sperma vast. Aldus helpt haar lichaam de vrouw om de beste vader voor haar kinderen uit te pikken. Een man die in staat is haar een orgasme te bezorgen, dat wil zeggen iemand die niet alleen aan zijn eigen genoegens denkt, is vermoedelijk ook beter in staat om samen met haar voor de kinderen te zorgen. Baker: 'Als een vrouw binnen enkele dagen seks met twee mannen heeft, kan ze met haar orgasmen de spermabalans tussen die twee mannen beïnvloeden.'
'Mobieltjes bedreigen spermakwaliteit'
Uit onderzoek is gebleken dat handsfree bellen kan leiden tot een afname van de kwaliteit van het sperma. Vooralsnog is er geen reden om het toestel uit de broekzak te halen.
Het onderzoek van de Cleveland Clinic is uitgevoerd op een kleine groep van 32 mannen, zo meldt CNN.
Vrije radicalen
Hun sperma is in een laboratorium verdeeld in een testgroep en een controlegroep. Het zaad van de testgroep werd op 2,5 centimeter afstand van een 850MHz-mobieltje geplaatst. Dit zou overeenkomen met de afstand van de broekzak tot de testikels en de meest gebruikte frequentie. Het mobieltje werd vervolgens een uur aangezet op de praatstand, om handsfree bellen na te bootsen.
In het sperma van de testgroep vonden de onderzoekers een toename van vrije radicalen en een afname van antioxidanten, die deze schadelijke chemicaliën moeten neutraliseren. Volgens onderzoeksleider Ashok Agarwal komt dat overeen met een afname van de spermakwaliteit, onder meer op gebied van levensvatbaarheid. "Gemiddeld was het gehalte vrije radicalen bij de testgroep met 85 procent toegenomen. Die radicalen houden verband met een reeks ziekten, waaronder kanker", aldus Agarwal.
Kanttekeningen zSpermboost, meer en beter sperma. Verhoog uw sperma productie Nl Index Php n i x Vagina Vagina lSpermboost, meer en beter sperma. Verhoog uw sperma productie Nl Index Php w p e Vagina t Vagina o Vagina Vagina